Expository Commentary on the Book of Ezra – Lesson 17
உங்கள் சிந்தனைக்கு.
Expository Commentary on the Book of Ezra – Lesson 16
(எஸ்ரா 8:21–23 அடிப்படையில்)
பெர்சிய அரசன் கோரேசு ஆட்சி காலத்தில், யூதா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த யூதர்கள் தங்கள் தாய்நாட்டிற்கு திரும்ப அனுமதி அளிக்கப்பட்டது மட்டுமல்ல, இடிந்து போன ஆலயத்தை மறுபடியும் கட்டவும் அனுமதி கிடைத்தது. கி.மு. 538 ஆம் ஆண்டு அவர்கள் திரும்பி வந்து ஆலயக் கட்டுமானத்தைத் தொடங்கினர். பல எதிர்ப்புகளைக் கடந்து, அந்த ஆலயம் கி.மு. 515 ஆம் ஆண்டு நிறைவு பெற்றது.
அதற்குப் பிறகு, கி.மு. 458 ஆம் ஆண்டு, அர்தசஷ்டாவின் காலத்தில், தேவசட்டத்தில் தேர்ந்த ஆசிரியனாக இருந்த எஸ்ராவின் தலைமையில் ஒரு குழுவை எருசலேமுக்கு அனுப்பினார். இதன் நோக்கம், தேவனுடைய சட்டத்தின்படி யூதாவையும் எருசலேமையும் ஆய்வு செய்து, இஸ்ரவேல் ஜனங்களைச் சரியான வழியில் நடத்துவதாகும் (எஸ்ரா 7:14).
மேலும், ஆலயப் பணிகளுக்காகயும் ும் அவன் ஆலோசகர்களும் கொடுத்த வெள்ளி, தங்கம் போன்ற பெரும் செல்வங்களையும் எஸ்ரா எடுத்துச் செல்ல வேண்டியிருந்தது (எஸ்ரா 7:15, 18). இத்தகைய மதிப்புமிக்க செல்வத்தை பாதுகாப்பாக எருசலேமுக்கு கொண்டு செல்லும் பொறுப்பு அவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது .
இந்தப் பயணத்தின் போது, பாதுகாப்பிற்காக அரசனிடம் படையினரை கேட்க எஸ்ரா தயங்கினார். ஏனெனில், அதுவே தேவனை அவமதிப்பதாகத் தோன்றும் என அவர் எண்ணினார். ஏற்கனவே, “தேவனுடைய கரம் அவரைத் தேடுகிற எல்லார்மேலும் நன்மைக்காக இருக்கிறது” என்று அரசனிடம் அவர் சாட்சியமளித்திருந்தார். ஆகையால் மனித உதவியை நாடுவது அவரது சாட்சியத்துடன் பொருந்தாது என்று உணர்ந்தார் .
இதனால், அவர்கள் உபவாசித்து தேவனை நோக்கி ஜெபித்தார்கள். “அவர் எங்கள் மன்றாட்டுக்குப் பதிலளித்தார்” என்று வேதாகமம் சாட்சியமாகச் சொல்கிறது (எஸ்ரா 8:23).
பின்னர், அந்தச் செல்வத்தைப் பாதுகாப்பாக எடுத்துச் செல்லும் பொறுப்பை ஆசாரியர்களுக்கும் லேவியர்களுக்கும் ஒப்படைத்து, 12 தலைவர்களுக்கு தனிப்பட்ட பொறுப்பு கொடுத்தார் (எஸ்ரா 8:24–30). “இதனை எருசலேமில் பாதுகாப்பாக ஒப்படையுங்கள்” என்று கட்டளையிட்டார்.
எஸ்ரா ஒரு ஆயுதப்படையை அரசனிடம் கேட்டிருக்கலாம். ஆனால் அவர் அதைப் செய்யவில்லை.
தேவன் பாதுகாக்காவிட்டால் எந்த மனித பாதுகாப்பும் பயனற்றது என்பதை அவர் நன்றாக அறிந்திருந்தார். தேவனுக்காக கொடுக்கப்பட்ட செல்வத்தை தேவனே காப்பாற்றுவார் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை அவரிடம் இருந்தது.
இதே சூழ்நிலையில், பின்னர் நெகேமியா அரசனிடமிருந்து பாதுகாப்பு படையினரை பெற்றார் (நெகேமியா 2:9). அப்போஸ்தலர் பவுலும் ரோமப் படையினரின் பாதுகாப்பை ஏற்றுக்கொண்டார் (அப்போஸ்தலர் 23). இதனால், அவர்கள் எஸ்ராவைவிட குறைந்த விசுவாசமுடையவர்கள் என்று சொல்ல முடியாது.
எஸ்ராவின் விசுவாசம், அந்தச் சூழ்நிலைக்கே உரியதாகும். தேவனை மகிமைப்படுத்தும் ஆழ்ந்த விருப்பம் அவருக்கு இருந்ததால், இந்தப் பயணத்தில் தேவன் அவருக்கு விசேஷமான விசுவாசத்தையும் தைரியத்தையும் அளித்தார் .
இந்தப் பயணத்தின் தன்மை மிகவும் ஆச்சரியமானது:
பெரும் செல்வங்களை எடுத்துச் செல்லும் குழுவை வழிநடத்தியவர் ஒரு போர்வீரன் அல்ல — ஒரு வேத அறிஞர். கொள்ளைக்காரர்கள் நிறைந்த ஆபத்தான பாதையில் அவர்கள் பயணித்தனர். அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பாக இருந்தது மனித இராணுவம் அல்ல — தேவனுடைய கரம்.
“ விசுவாசத்தில் பெரிய வீரர்” என்ற பட்டம் யாருக்காவது வழங்கப்படவேண்டுமெனில், அது எஸ்ராவுக்கே உரியது என்று வியர்ஸ்பி என்கிற வேத அறிஞர் கூறுகிறார்
எஸ்ராவின் இந்த விசுவாசமும் தைரியமும் நமக்கு பெரும் ஆச்சரியத்தை அளிக்கிறது. பழைய ஏற்பாட்டில் வேதத்தை ஆராய்ந்து, அதன்படி வாழ்ந்து, மற்றவர்களுக்கு போதித்தவர்களில் எஸ்ரா தனித்துவமானவர்.
ஒரு உண்மையான வேத போதகரின் விசுவாசம் எப்போதும் ஆச்சரியத்தை உண்டாக்கும். வேதத்தைப் படித்து அதற்குக் கீழ்ப்படிவோர்கள் பல நேரங்களில் மிகுந்த தைரியசாலிகளாக
வெளிப்படுகிறாரகள்.
எஸ்ராவின் விசுவாசம் ஒரு வரலாற்றுச் சம்பவமாக மட்டும் பார்க்கப்பட வேண்டியதல்ல; அது நம்முடைய வாழ்வை சோதிக்கும் ஒரு ஆன்மீக அளவுகோல். பாதுகாப்பிற்கான அனைத்து மனித வாய்ப்புகளும் இருந்தபோதும், அவர் தேவனை மட்டுமே நம்பினார். இது சாதாரண தைரியம் அல்ல — தேவனில் முழுமையான சார்ந்திருப்பின் வெளிப்பாடு.
நாம் இன்று எவ்வளவு அளவுக்கு தேவனை நம்புகிறோம்?
சிறிய விஷயங்களில்கூட மனித ஆதரவையே முதலில் தேடுகிறோமா? அல்லது எஸ்ராவைப் போல, “தேவன் போதுமானவர்” என்று சொல்லும் விசுவாசம் நமக்குள் இருக்கிறதா?
எஸ்ரா எடுத்த பயணம் ஆபத்தானது; ஆனால் அவர் தனியாகச் செல்லவில்லை — தேவனுடைய கரம் அவரோடு இருந்தது. அதேபோல், தேவனின் சித்தத்தில் நடக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனும் வெளிப்படையாக பலவீனமாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் அவர் நம்மை பாதுகாப்பவர்.
ஆகையால், இந்தப் பகுதி நமக்கு ஒரு தெளிவான சவாலை முன்வைக்கிறது:
நாம் நம் வாழ்க்கையின் முக்கியமான பொறுப்புகளையும், அச்சங்களையும், எதிர்காலத்தையும் உண்மையாக தேவனிடம் ஒப்படைக்கிறோமா?
மனித பாதுகாப்பு எல்லைகளைக் கொண்டது;
ஆனால் தேவனின் பாதுகாப்பு எல்லையற்றது.
எஸ்ரா எடுத்த அந்த விசுவாசப் பாதை, இன்று நம்மையும் அழைக்கிறது —
நம்பிக்கை பேசுவதில் அல்ல, முழுமையாக நம்பி நடப்பதில் வெளிப்பட வேண்டும்