*யோபுவின் புத்தகம்* *வேத பாடம் 29 The Other side of Job
உங்கள் சிந்தனைக்கு!
*
*யோபுவின் புத்தகம்*
*வேத பாடம் 28*
The Other side of Job
செல்வந்த கிறிஸ்தவர்கள் யோபுவிடமிருந்து *கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய 7 முக்கிய பாடங்கள்*
வேதப்பகுதி: யோபு 29–31ம் அதிகாரங்கள்
யோபுவை நாம் பொதுவாக “தேவனுக்குப் பயந்து, தீமையை விட்டு விலகிய உத்தமன்” என்று மட்டுமே பல நேரங்களில் அறிந்திருக்கிறோம்
. ஆனால் யோபு 29–31 அதிகாரங்களை கவனமாக வாசிக்கும்போது, அவருடைய உத்தம வாழ்க்கையின் மற்றொரு அழகான பக்கம் வெளிப்படுகிறது.
*The Other side of Job*
யோபு தேவனுக்கு பயந்தவன் மட்டுமல்ல; மனிதர்களை நேசித்தவனும் கூட.
அவர் செல்வந்தர் மட்டுமல்ல; தன்னுடைய செல்வத்தைப் பிறருடைய நலனுக்காகவும் பயன்படுத்தியவன்
1. செல்வம் நமக்காக மட்டும் அல்ல
யோபுவிடம் ஏராளமான செல்வம் இருந்தது. ஆனால் அவர் தன்னுடைய செல்வத்தைத் தனக்காக மட்டுமே பயன்படுத்தவில்லை.
அவர் கேட்கிறார்:
“
"எளியவர்கள் வாஞ்சித்ததை நான் கொடாதிருந்து, விதவையின் கண்களைப் பூத்துப்போகப்பண்ணியதுண்டா?- யோபு 31:16
அவருடைய வாழ்க்கையில் ஏழைகளும் திக்கற்றவர்களும் இடம் பெற்றிருந்தார்கள்.
தேவன் நமக்குக் கொடுக்கும் ஆசீர்வாதம், நம்மிடம் வந்து நிற்க வேண்டியதல்ல; நம்மிடமிருந்து மற்றவர்களிடம் பாய வேண்டியது.
2. ஏழைகளுக்கு உதவுவது ஒரு தர்மம் மட்டுமல்ல — தேவபக்தியின் வெளிப்பாடு
யோபு சொல்கிறார்:
“ஏழைகளுக்கு நான் விடுதலையாகவும், திக்கற்றவர்களுக்கு தகப்பனாகவும் இருந்தேன்.”
— யோபு 29:12
அவர் ஏழைகளைக் கண்டும் காணாதவராக இருக்கவில்லை.
தேவனை நேசிக்கிறோம் என்று சொல்வது எளிது. ஆனால் நம்மைச் சுற்றியுள்ள தேவையுள்ளவர்களைப் பார்க்கும்போது நம்முடைய இரக்கம் வெளிப்படுகிறதா என்பதுதான் உண்மையான சோதனை.
தேவபயம் மேல்நோக்கிப் பார்க்கச் செய்கிறது; இரக்கம் சுற்றிலும் பார்க்கச் செய்கிறது.
3. அதிகாரம் இருந்தால் அது பிறருக்கு பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும்
யோபு சமூகத்தில் மதிப்பும் அதிகாரமும் பெற்றிருந்தார். ஆனால் அந்த அதிகாரத்தை தன்னை உயர்த்துவதற்காக மட்டும் பயன்படுத்தவில்லை.
“குருடனுக்கு நான் கண்ணாகவும், முடவனுக்குக் காலாகவும் இருந்தேன்.”
— யோபு 29:15
எவ்வளவு அழகான வார்த்தைகள்!
அவரால் பார்க்க முடியாதவர்களுக்கு அவர் கண்களாக இருந்தார்.
அவரால் நடக்க முடியாதவர்களுக்கு அவர் கால்களாக இருந்தார்.
இன்றும் தேவன் நமக்குக் கொடுத்த பதவி, செல்வாக்கு, அறிவு, பணம், நேரம் ஆகியவை நம்மை உயர்த்துவதற்காக மட்டுமல்ல; *மற்றவர்களை உயர்த்துவதற்காகவும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.*
நம்முடைய அதிகாரங்கள் நீதியை நிலைநாட்ட பயன்படுகிறதா அல்லது அதிகாரத்திற்கு அடிபணிந்து செல்கிறதா?
4. செல்வம் நம்முடைய நம்பிக்கையாக மாறக்கூடாது
யோபு 31:24-ல் மிகவும் ஆழமான ஒரு சுயபரிசோதனையைச் செய்கிறார்:
“என் பொன்னையே நான் என் நம்பிக்கையாக வைத்து... ‘நீ என் நம்பிக்கை’ என்று சொன்னேனோ?”
யோபுவிடம் பொன் இருந்தது. ஆனால் பொன்னில் நம்பிக்கை வைக்கவில்லை.
இதுதான் மிகப்பெரிய வித்தியாசம்.
செல்வம் நம்முடைய கையில் இருக்கலாம்; ஆனால் நம்முடைய இருதயத்தில் இருக்கக்கூடாது.
பணம் ஒரு நல்ல வேலைக்காரன்; ஆனால் மோசமான எஜமானன்.
5. தன்னிடம் இருப்பதைப் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும்
யோபு தன்னுடைய உணவையும் பிறருடன் பகிர்ந்துகொண்ட வாழ்க்கையை நினைவுகூருகிறார்:
“யோபு 31:17
" தாய்தகப்பனில்லாத பிள்ளை என் ஆகாரத்தில் சாப்பிடாமல், நான் ஒருவனாய்ச் சாப்பிட்டதுண்டோ?"
இது வெறும் உணவைப் பற்றிய கேள்வி அல்ல.
“என்னிடம் இருந்ததை நான் என்ன செய்தேன்?” என்ற கேள்வி.
இன்று நாமும் நம்மையே கேட்க வேண்டும்:
என்னிடம் இருக்கும் பணத்தில் எவ்வளவு பிறருக்குப் பயனாகிறது?
என்னுடைய வீட்டில் இருக்கும் வசதிகள் மற்றவர்களுக்கும் ஆசீர்வாதமாக இருக்கிறதா?
என்னுடைய நேரத்தில் எவ்வளவு நேரம் தேவைப்படுகிறவர்களுக்காக செலவிடப்படுகிறது?
கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை என்பது “எனக்கு என்ன கிடைக்கும்?” என்பதிலிருந்து “என்னால் யாருக்கு நன்மை கிடைக்கும்?” என்பதற்கான மாற்றம்.
6. ஏழைகளின் கண்ணீரை அலட்சியம் செய்யக்கூடாது
யோபு கூறுகிறார்:
“விதவையின் கண்களைச் சோரப்பண்ணினேனா?”
— யோபு 31:16
அதாவது, தன்னால் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியவர்களைத் துன்பத்தில் விட்டுவிட்டேனா என்று தன்னையே பரிசோதிக்கிறார்.
இது ஒரு முக்கியமான பாடம்.
7.நம்முடைய செல்வம் அதிகரிக்கும்போது, நம்முடைய பொறுப்பும் அதிகரிக்கிறது.
நம்மிடம் அதிகம் இருந்தால், தேவையுள்ளவர்களைப் பார்க்க வேண்டிய பொறுப்பும் அதிகம்.
*உண்மையான உத்தமம் — “தீமை செய்யாதது” மட்டுமல்ல, “நன்மை செய்வதும்” ஆகும்*
யோபுவின் வாழ்க்கையைப் பார்த்தால் அவர் இரண்டு வகையிலும் உத்தமராக இருந்தார்.
*அவர் செய்யக்கூடாததைச் செய்யவில்லை.*
*செய்ய வேண்டிய நன்மையையும் செய்யாமல் விடவில்லை.*
அதனால்தான் *யோபுவின் உத்தமம் வெறும் தனிப்பட்ட பரிசுத்த வாழ்க்கையாக இருக்கவில்லை* ; *அது சமூகப் பொறுப்புள்ள பரிசுத்த வாழ்க்கையாக இருந்தது.*
அவர் தேவனுக்கு பயந்தார்.
அவர் தீமையை விலக்கினார்.
*அவர் ஏழைகளுக்கு உதவினார்.*
*அவர் திக்கற்றவர்களுக்கு தகப்பனாக இருந்தார்.*
*அவர் பலவீனர்களுக்கு துணையாக இருந்தார்.*
*அவர் தன்னுடைய செல்வத்தை நம்பிக்கையாகக்* *கொள்ளவில்லை* .
*இன்றைய கிறிஸ்தவர்களுக்கு ஒரு கேள்வி*
நம்மிடம் யோபுவைப் போல செல்வம் இல்லாமல் இருக்கலாம்.
ஆனால் நம்மிடம் ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது:
*நம்மிடம் உள்ளபணம்,அறிவு,நேரம்,திறமை, .அதிகாரம் ,தொடர்புகள்.*
தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்கள்
இவைகளை நாம் எப்படி பயன்படுத்துகிறோம் எதற்காக பயன்படுத்துகிறோம் யாருக்காக பயன்படுத்துகிறோம் என்பதை நாம் ஒவ்வொருவரும் யோசிக்க வேண்டும்.
“இவற்றை நான் எனக்காக மட்டும் பயன்படுத்துகிறேனா, அல்லது பிறருக்கும் ஆசீர்வாதமாக மாற்றுகிறேனா?”
ஆண்டவருடைய ராஜ்ஜியத்தின் முன்னேற்றத்திற்காக நாம் பயன்படுத்துகிறோமா? இல்லை நம்முடைய அரசாங்கத்தை உருவாக்குவதற்கு பயன்படுத்துகறோமா?
யோபு நமக்குக் கற்றுக்கொடுப்பது இதுதான்:
செல்வந்தனாக இருப்பது தவறு அல்ல;
ஆனால் செல்வம் நம்மை சுயநலவாதியாக மாற்றிவிடுவது ஆபத்து.
*தேவன் நமக்குக் கொடுத்த ஆசீர்வாதம் நம்மிடம் தேங்கி நிற்பதற்காக அல்ல;*
நம்மால் மற்றவர்களையும் ஆசீர்வதிப்பதற்காக.
யோபுவின் வாழ்க்கையின் ஒரு வரி பாடம்:
“தேவனைப் பயந்தவன் என்பதைக் காட்டிலும், தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தை மற்றவர்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக மாற்றியவன்.”
இதுவே யோபு 29–31 அதிகாரங்களில் காணப்படும் உத்தமத்தின் இன்னொரு பரிமாணம்.
*நம்முடைய செல்வத்தின் அளவு அல்ல,*
*அதை நாம் எதற்காகப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதே முக்கியம்.*