*யோபுவின் புத்தகம் — வேத பாடம் 28
*உங்கள் சிந்தனைக்கு!*
*யோபுவின் புத்தகம் — வேத பாடம் 28
*எந்த நேரத்தில் நாம் நம்முடைய உத்தமத்தையும், நேர்மையையும், உண்மையையும்* *மற்ற காலங்களைவிட அதிகமாகக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும்?*
யோபுவின் புத்தகத்தில் *இரண்டு இடங்களில்,* தேவன் தாமே யோபுவைக் குறித்து மிக உயர்ந்த நற்சாட்சியைக் கொடுக்கிறார். யோபு சன்மார்க்கனாகவும், தேவனுக்குப் பயந்தவனாகவும், பொல்லாப்பை விட்டு விலகுகிறவனாகவும், உத்தமனாகவும் இருந்தான் என்று தேவன் சாட்சி கொடுக்கிறார்.
தேவன் தம்முடைய வாயினால் யோபுவைக் குறித்து இப்படிப்பட்ட மிகப்பெரிய நற்சாட்சியைச் சொன்னார். ஆனால், தேவன் கூறிய இந்தக் காரியம் யோபுவுக்குத் தெரியாது. அவனுக்கு ஆலோசனை கூற வந்த அவனுடைய மூன்று நண்பர்களுக்கும் இதுபற்றி எதுவும் தெரியாது.
அதனால், யோபு துன்பங்களின் வழியாகச் சென்றபோது, தனக்கு ஏன் இப்படிப்பட்ட பாடுகளும் சோதனைகளும் வருகின்றன? என்பதை அவனால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
தன்னுடைய நீதியை விசாரிப்பதற்காக, தனக்கும் தேவனுக்கும் இடையில் ஒரு நடுவர் இருக்க வேண்டும் என்று அவன் விரும்பினான். தனக்காக வழக்காடக்கூடிய ஒருவரை அவன் தேடினான். ஆனால், அவன் எதிர்பார்த்த அந்த நடுவர் அவனுக்குக் கிடைக்கவில்லை.
அவனுடைய மூன்று நண்பர்களோ, யோபுவின் வாழ்க்கையில் ஏதோ பெரிய பாவம் இருந்ததால்தான் இவ்வளவு பெரிய துன்பம் அவனுக்கு வந்திருக்க வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், மனிதன் தேவனுக்கு முன்பாக உத்தமமாக இருக்க முடியாது என்ற தங்களுடைய தவறான கணிப்பையும் முன்வைத்தார்கள்.
இந்தச் சூழ்நிலையில்தான் யோபு தேவனை முன்வைத்து ஒரு மிகப்பெரிய அறிக்கையைச் செய்கிறான்:
“என்றுமுள்ள இறைவன்மேல் ஆணை! என் நீதியைக் கெட்டியாய்ப் பிடித்திருக்கிறேன்; அதை நான் விட்டுவிடேன்; நான் உயிரோடிருக்குமளவும் என் இருதயம் என்னை நிந்திக்காது.”
— யோபு 27:2, 6
யோபு வாழ்ந்த காலத்தில், தேவனுடைய நாமத்தை முன்வைத்து ஆணையிடுவது மிகவும் தீவிரமான காரியமாகக் கருதப்பட்டது. தேவனுக்குப் பயம் அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் காணப்பட்டது. ஆனால், இங்கே யோபு மிகவும் தைரியமாக, “என் உத்தமத்தை நான் விட்டுவிடமாட்டேன்” என்று தேவனை முன்வைத்து உறுதியுடன் கூறுகிறான்.
*இதுதான் அவனுடைய உறுதிப்பாட்டின் உச்சக்கட்டம்.*
*இருண்ட காலங்களில் உத்தமத்தைப் பற்றிக்கொள்வது*
நம்முடைய வாழ்க்கையில் இருண்ட காலங்கள் வரலாம். நம்முடைய பாடுகளுக்கான காரணம் நமக்கே தெரியாமல் தவிக்கக்கூடிய சூழ்நிலைகள் வரலாம். மற்றவர்கள் நம்மை மிகவும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளலாம். நம்முடைய தவறினால்தான் இந்தத் தண்டனைகளையும் துன்பங்களையும் அனுபவிக்கிறோம் என்று நம்மைச் சுற்றியிருப்பவர்கள் நம்மைக் குறித்து தீர்ப்பளிக்கலாம்.
சில நேரங்களில் நம்முடைய குடும்பத்தினர்கூட நம்முடைய நிலைமையைப் புரிந்துகொள்ளாமல் இருக்கலாம். நாம் எதுவும் செய்ய முடியாத நிலையில், எல்லா வழிகளும் அடைக்கப்பட்டதுபோலத் தோன்றலாம்.
அப்படிப்பட்ட நேரத்தில்தான் நம்முடைய உத்தமம், பரிசுத்தம், நேர்மை, உண்மை ஆகியவற்றை நாம் இன்னும் உறுதியாகக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
நம்முடைய நிலைமையை மனிதர்கள் புரிந்துகொள்ளாவிட்டாலும், தேவன் நம்முடைய இருதயத்தை அறிந்திருக்கிறார்.
எனவே, கடினமான சூழ்நிலைகளில் நம்முடைய உத்தமத்தை சமரசத்திற்கு ஒப்புக்கொடுக்கக் கூடாது. இது மிகவும் கடினமான காரியம் என்பதை நாம் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.
பல நேரங்களில், துன்பங்களும் அழுத்தங்களும் அதிகமாகும்போது, நாம் நம்முடைய உத்தமத்தில் சிறிதளவு சமரசம் செய்துகொள்ள ஆரம்பித்துவிடுகிறோம். அது ஒரு ஆவிக்குரிய வீழ்ச்சியின் அடையாளமாக இருக்கலாம்.
*சாதாரணமான நேரங்களில்—கஷ்டங்கள் இல்லாதபோதும், பாடுகள் இல்லாதபோதும்* — *பரிசுத்தமாகவும், நேர்மையாகவும்,* *உண்மையாகவும் வாழ்வது ஓரளவு எளிதாக* *இருக்கலாம்* . ஆனால், நம்மால் விளங்கிக்கொள்ள முடியாத பாடுகளை அனுபவிக்கும் காலகட்டத்தில் நாம் எவ்வாறு நம்முடைய நேர்மையையும் உத்தமத்தையும் காத்துக்கொள்கிறோம் என்பதுதான் மிகவும் முக்கியமானது.
யோபுவிடம் வேதாகமத்தின் முழுமையான வெளிப்பாடு இல்லை. இன்றுபோல் முழுமையான வேதப்போதனைகளும், சபை அமைப்புகளும், ஆவிக்குரிய ஆலோசனைகளும் அவனுக்கு கிடைக்கவில்லை. இருந்தபோதிலும், மிகுந்த துன்பங்களின் மத்தியிலும், “என் உத்தமத்தை விட்டுவிடமாட்டேன்” என்று அவன் உறுதியாக நின்றான்.
அதுவே யோபுவின் வாழ்க்கையில் நாம் காணும் மிகப்பெரிய ஆவிக்குரிய சாட்சிகளில் ஒன்றாகும்.
இங்கே நாம் கவனிக்க வேண்டியது, யோபு எந்தச் சூழ்நிலையில் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான் என்பதுதான்.
அவன் செல்வத்தில் இருந்தபோது இதைச் சொல்லவில்லை. *எல்லாம் நன்றாக இருந்தபோது சொல்லவில்லை. அவனைச் சுற்றியிருந்தவர்கள்* *அவனைப் பாராட்டியபோது சொல்லவில்லை* .
எல்லாவற்றையும் இழந்து, மிகுந்த துன்பங்களின் மத்தியில், நண்பர்களால் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டு, தன்னுடைய நீதியே கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டபோதுதான் அவன், “என் நீதியைக் கெட்டியாய்ப் பிடித்திருக்கிறேன்; அதை நான் விட்டுவிடேன்” என்று கூறினான்.
இதுதான் நம்முடைய கவனத்திற்கு வர வேண்டிய முக்கியமான பாடம்.
நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் இப்படிப்பட்ட காலங்கள் வரலாம். *நம்முடைய உண்மையை யாரும் புரிந்துகொள்ளாமல் இருக்கலாம்* . *நம்முடைய நல்ல செயல்கள்கூட தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம்* . *நம்முடைய பாடுகளுக்கான காரணம் நமக்கே புரியாமல் இருக்கலாம்* .
*ஆனால், தேவன் அறிந்திருக்கிறார்.*
*ஆகையால், நம்முடைய சூழ்நிலைகள் மாறாவிட்டாலும், நம்முடைய உத்தமம் மாறக்கூடாது.*
நம்முடைய கண்ணீர் குறையாவிட்டாலும், நம்முடைய விசுவாசம் குறையக்கூடாது.
மனிதர்கள் நம்மைத் தவறாகத் தீர்ப்பளித்தாலும், நாம் தேவனுக்கு முன்பாக உண்மையாய் நிற்க வேண்டும்.
யோபுவின் வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான பாடங்களில் ஒன்று இதுதான்:
“கடினமான காலங்களில் உத்தமத்தை விட்டுவிடாதே; புரியாத சூழ்நிலைகளிலும் தேவனை விட்டுவிடாதே.”
நம்முடைய வாழ்க்கையின் இருண்ட காலங்களிலும், நம்முடைய பரிசுத்தத்தையும், நேர்மையையும், உண்மையையும், உத்தமத்தையும் உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ள தேவன் நமக்கு தமது கிருபையைத் தருவாராக.
ஆமென்.